De naam van de verdachte luidt Frank De Graeve, een 40-jarige journalist die tegenwoordig blijkbaar ook op het internet de mensen niet gerust kan laten. Bon, het is al iets minder belastend voor het milieu dan vroeger, toen hij zijn zieleroerselen en andere mislukte recepten toevertrouwde aan de chique pagina’s van Computer Magazine, De Standaard en onlangs nog aan Windows Vista Magazine (om nog maar te zwijgen van het boekske van de Universiteit Gent, UZ Letters, en nog enkele slachtoffers van zijn ongebreidelde schrijflust).
Tegenwoordig wordt hij opgevangen door de broeders van Minoc, die hem hebben wijsgemaakt dat hij er nieuwe bladen mag opstarten. Om te vermijden dat hij zou merken dat dit louter deel uitmaakt van zijn therapie, hebben ze hem wijsgemaakt dat hij met niemand mag praten over de Nieuwe Projecten waar hij aan werkt. Om die reden drukken ze af en toe ook een paar exemplaren van het tijdschrift dat hij er maakt en maken ze soms speciale edities van de andere bladen of van De Standaard als hij er zogezegd een artikel voor heeft geschreven.
Alsof dit allemaal nog niet erg genoeg was, heeft dit sujet zich de laatste jaren ook voortgeplant, met een zoon (° oktober 2004) en een dochter (° september 2006) tot gevolg. Iedereen in zijn omgeving houdt zijn hart vast. Zij die er een hebben, tenminste…
25 oktober, 2007 at 11:51 am
Ha Frank,
ik dacht toevallig gisteren nog aan u, en vandaag kom ik supertoevallig op deze prachtblog terecht.
Veel succes met de ‘nieuwe projecten’.
groet,
jan
4 december, 2007 at 3:29 pm
Zo te zien is de middelpuntvliedende kracht bij De Standaard er weer eens in geslaagd een schrijftalent het universum in te slingeren. Lucky you. Ik denk dat ik hier nog vaak zal terugkeren.
12 februari, 2008 at 4:01 pm
ben jij al 40???? huhhh?
12 februari, 2008 at 4:05 pm
Absoluut. And counting…
“Life begins at 40″, hoor je wel eens. “… verdomd lastig te worden”, moet je daar dan maar aan toevoegen.
8 maart, 2008 at 6:40 pm